فرودگاه بین المللی امام (ره) برای خیلی ها، فقط یک فرودگاه نیست؛ جایی است که روزی از تمام داشته ها و خواستنی ها دل بریده اند. برای برخی یادآور غصه جدایی است و برای برخی، یادآور هیجانی بزرگ در دلشان برای کشف دنیایی جدید.

فرودگاهی پر از خاطرات تلخ و شیرین


فرودگاه بین المللی امام (ره) برای خیلی ها، فقط یک فرودگاه نیست؛ جایی است که روزی از تمام داشته ها و خواستنی ها دل بریده اند. برای برخی یادآور غصه جدایی است و برای برخی، یادآور هیجانی بزرگ در دلشان برای کشف دنیایی جدید.

هواپیما

درست چهار سال پیش بود که با گرفتن نتیجه پذیرش دانشگاه صدای جیغ و فریاد شادی‌مان خانه را پر کرد و من بند و بساطم را ریختم در یک چمدان و دل را به دریا زدم. یک هفته‌ای می‌شد که چمدان من وسط پذیرایی باز بود و هرکه هرچه به ذهنش می‌رسید در آن می‌ریخت. از کیسه‌های کوچک آجیل و زرشک و هر آنچه می‌دانستیم هوس خواهم کرد، تا قاب عکس مادربزرگ و چادر نمازی که مامان با دستان خودش دوخته بود. دو ساعت مانده بود به رفتن که زیپ چمدان بالأخره بسته شد! زندگی‌ام را چپاندم در یک چمدان 30 کیلویی و انداختمش توی صندوق عقب ماشین و پنج نفری راهی فرودگاه شدیم.

هیجان زیادی در دلم بود، هرچند همه چیز آماده بود و می‌دانستم دلیلی برای نگرانی نیست. بلیط و پاسپورتم در دستم بود، خانواده‌ام خوشحال بودند، تمام مدارک پزشکی و ثبت نام دانشگاه حاضر و آماده بود، اما دلم آرام نمی گرفت. مامان مدام دعا می‌خواند و پشت سر هم توصیه‌هایی که یادش می‌افتاد را در گوشم می‌گفت. من هم همه را گوش می‌دادم و حتی یک بار نگفتم مامان جان! این بار صدم است این نکته را می‌گویید!

زندگی مستقل من از آن روزی شروع شد که چمدانم را در خانه‌ای خالی گذاشتم و برای آنکه دلم نگیرد بلافاصله کوله پشتی‌ام را انداختم روی دوشم و سوار اولین اتوبوس شدم تا گشتی در شهر بزنم. بعد برای خودم یک میز تحریر کوچک خریدم و تا شب مشغول پیچ و مهره کردن تخته‌هایش شدم. شب که لپ تاپ را روشن کردم تنهایی‌ام را باور کردم؛ همان موقعی که مادر و پدر و خواهر و برادرم سعی می‌کردند به هر زحمتی خودشان را در کادر کوچک دوربین لپ‌تاپ بگنجانند تا من باور کنم تنها نیستم و دلم نگیرد.

نمی دانم این داستان رفتن‌ها و رفتن‌ها و رفتن‌ها چقدر برای خانواده‌ها تکراری است. اما این را می‌دانم که «تنهایی» هرگز عادت نمی‌شود. من هم بار اولی که رفتم، بیش از یک سال خانواده‌ام را ندیدم. به ظاهر عادت کرده بودم: صبح‌ها بلند شوم کارهایم را بکنم، درس‌هایم را بخوانم، شاد باشم، به تفریحات و گردشم برسم، خرید منزل بکنم، غذا درست کنم؛ از قضا خیلی هم خوشحال و راضی بودم. اما این را هم می‌دانم که چقدر برایم مهم بود که بدانم در تهران چه خبر است: امروز عمه به خانه‌مان می‌رود، امشب خواهرم اسباب‌کشی می‌کند، دیشب برف بارید، و این‌ها یعنی هیچ چیز عادت نشده است.

تنها بودن و تنها زندگی کردن، یاد گرفتنی است. تنها که باشی، به مرور زمان یاد خواهی گرفت چگونه گلیمت را از آب بیرون بکشی، چگونه از پس بالا و پایین زندگی‌ات بر بیایی و تسلیم نشوی، این‌ها را یاد خواهی گرفت، اما عادت نخواهی کرد

کاری به کشور و شهرش ندارم، زندگی آنجاست که دل، خوش باشد؛ وقتی که دلت همان جایی باشد که پایت است. نمی‌شود پایت جایی باشد، دلت جای دیگر، آن‌وقت فکرت بین این دو جا آشوب به پا خواهد کرد.

دو، سه سال بعد که درسم تمام شد، با یک چمدان کوچک سوغاتی برگشتم. دیگر خبری از زندگی فشرده شده در یک چمدان 30 کیلویی نبود که مدام دنبال خودم بکشانم، به همان‌جایی می‌رفتم که زندگی‌ام آن‌جا بود؛ یعنی آدم‌هایی که وقتی تأخیر چندساعته پروازم را دیدم و گفتم نیمه شب می‌رسم، شما نیایید دنبالم من با آژانس می‌آیم چیزی نگفتند، اما وقتی 4 صبح وارد سالن فرودگاه شدم، چهره خندان همه‌شان را دیدم که آمدنم را به انتظار نشسته بودند.

انسان نیازمند دوست داشتن و دوست داشته شدن است و در هر کشوری که باشد زندگی تنها را تاب نخواهد آورد. اصلاً خوبی ما ایرانی‌ها این است که به تنهایی عادت نمی‌کنیم! عادت نمی‌کنیم غذایمان را تنها بخوریم، تنها به تفریح برویم، تنها فکر کنیم، تنها بخندیم و تنها غصه بخوریم. رابطه با دیگران، خاطرات مشترک، غم و شادی‌های مشترک، همدلی‌ها و هم‌صحبتی‌ها بخش بزرگی از بودن انسان‌هاست. تنها بودن و تنها زندگی کردن، یاد گرفتنی است. تنها که باشی، به مرور زمان یاد خواهی گرفت چگونه گلیمت را از آب بیرون بکشی، چگونه از پس بالا و پایین زندگی‌ات بر بیایی و تسلیم نشوی، این‌ها را یاد خواهی گرفت، اما عادت نخواهی کرد.

قوی بودن خوب است، زندگی مستقل ، فکر مستقل و تصمیمات مستقل خوب است. خوب است بتوانی برای آینده بهتر در تحصیل یا کار یا هرآنچه برایت ارزش دارد تصمیمات بزرگ بگیری و گاهی تنها بمانی. اما فقط تلاش نکنید خودتان را به این تنهایی عادت دهید. نفس شما تغییر نخواهد کرد. شما هرکجا که باشید، فرسنگ‌ها دورتر هم که باشید، دلتان دنبال کسی خواهد بود که دوستتان بدارد و خیالتان را راحت کند که تنها نیستید. این دلبستگی‌ها را به زور از خودتان نگیرید. اگر شما هم به هر دلیل دور می‌شوید، بگذارید دلتان اینجا بماند. اصلاً دلتان را به همان قاب کوچک دوربین لپ‌تاپ خوش کنید و بی‌خیالش نشوید. شاید روزی قدم‌هایتان شما را همان‌جایی ببرد که دلتان آن‌جاست. همیشه یادتان باشد آن روزی که رفتید، کسی پشت پایتان یک کاسه آب ریخت به امید آنکه برگردید.

 

 راضیه کتابچی

بخش خانواده ایرانی تبیان


مطالب مرتبط:

هنر سازگار شدن با تغییرات

انگیزه را به زندگی برگردان

همه آرزوشونه جای تو باشن!

فرودگاهی پر از خاطرات تلخ و شیرین - تبیان

http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=284763

13 سپتامبر 2014 ... فرودگاه بین المللی امام (ره) برای خیلی ها، فقط یک فرودگاه نیست؛ جایی است که روزی از تمام داشته ها و خواستنی ها دل بریده اند. برای برخی یادآور غصه ...

صفحه اصلی خانواده ایرانی - تبیان

http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=220806

فرودگاهی پر از خاطرات تلخ و شیرین. فرودگاه بین المللی امام (ره) برای خیلی ها، فقط یک فرودگاه نیست؛ جایی است که روزی از تمام داشته ها و خواستنی ها دل بریده اند.

تفکر - تبیان

http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=196750

فرودگاهی پر از خاطرات تلخ و شیرین; فرودگاه بین المللی امام (ره) برای خیلی ها، فقط یک فرودگاه نیست؛ جایی است که روزی از تمام داشته ها و خواستنی ها دل بریده اند.

دی 1392 - مهربانی شما چه رنگی ست ؟

http://rojna.blogfa.com/1392/10

بگذار حالا که چنین نعمتی هست که زندگی را شیرین تر کند از آن بهره بگیرم و .... هیوستون اولین مقصد من در آمریکا پر از خاطرات تلخ و شیرین و انسانهایی ست که هر یک ... تعارف خوردن از رسیدن به فرودگاه با یک سبد پر از خوردنی شروع شده بود و لحظه ای ...

دوستداران ایران در هند - خاطرات تلخ و شیرین در هند

http://iranianindia.blogfa.com/cat-3.aspx

23 سپتامبر 2007 ... دوستداران ایران در هند - خاطرات تلخ و شیرین در هند - تلاش در جهت احیای هویت ... رنگش که سبز است روش هم پر از سیر داغ و فلفل داغ و جعفری و گیشنیز! .... بالاخره به فرودگاه رسيديم فرودگاهي محقر و محجور اما با مردماني مهربان و خونگرم.

اخبار روز دنیا

http://garavand90.blogfa.com/

من سال‌های زیادی را در این فوتبال داشتم، سال‌هایی که پر از خاطرات تلخ و شیرین بود، ..... این هتل در فاصله ی ۶۰ کیلومتری فرودگاه آنتالیاست و تا مرکز شهر انتالیا ۶۵ ...

خاطرات دهه شصت

http://dahe60a.blogfa.com/

كريمی با كمك پرسنل فرودگاه و شركتهای هواپيمايی زندگی خود را در فرودگاه آغاز می‌كند و به .... در هر صورت علامه جعفری كلام شيرين و ساده ای داشت و به همين خاطر مفاهيم سخت و ... گاهی وقتها شنيدن يك اسم، يك خاطره از ياد رفته را پر رنگ می كند و سعيد رجايی .... بسيار تلخی از آن دوران دارم كه هيچگاه در بين خاطرات دهه شصت نگفته و نمی گويم.

خاطره - كويريات - کویریات

http://sere.persianblog.ir/tag/خاطره

28 ژوئن 2013 ... فرودگاه مهرآباد، پر از اشک، دلهره و دریایی از علامت سوال پیش رو. .... که مثل آن روزی ١٠ سال بعد به یاد همه ی تلخ و شیرین های آ-١ باهم جمع شویم از دور و ...

خبرگزاری جمهوری اسلامی - سردار کریمیان: تونل مرگ واقعیت زندان های ...

http://www.irna.ir/fa/News/81282963/فرهنگی/سردار_کریمیان__تونل_مرگ_واقعیت_زندان_های_عراق_بود_و_شهادت_در_تقدیر_من_نبود

23 آگوست 2014 ... ... دشمن بعثی دارند که هر لحظه آن دوران پر بود از خاطرات تلخ و شیرین. .... بودند، اسرای ایرانی را از در پشتی فرودگاه خارج کرده و دوباره به اردوگاه آوردند.

خاطرات - اینجا چراغی روشن است

http://kshafirn.persianblog.ir/tag/خاطرات

23 مه 2014 ... روزهای سخت و پر التهابی را در فضای انتخاباتی طی کرده بودیم! ... شدت فعال بودم و خاطرات فراوانی از آن روزهای شیرین ولی پر اضطراب بخاطر سپرده ام. .... یاد خاطراتم در روزگاری نه چندان دور، نه چندان تلـــــخ و نه البته شیرین افتادم! .... ده سال پیشه : یک روز در فرودگاه زاهدان و توی سالن ترانزیت، روی صندلی نشسته بودم.

ای قلم سوزلرینده اثر یوخ - خاطرات جبهه

http://aligoodsi.blogfa.com/category/33

بدنم پر ترکش شده بود منتها ساکت بودم و از زخمی شدنم لذت می بردم. قبل از رسیدن به اورژانس 9 ..... ما در حسرت همه ی خاطرات تلخ و شیرین جبهه هستیم. البته در جبهه هیچ ...

قاصدک مهاجر

http://immigrant-dandelion.blogfa.com/

سفر به تورنتو و فرودگاه پیرسون ... خاطرات مقيم كانادا (رامين عزيز) ... خاطرات روزهاي تلخ و شيرين من ... خاطرات تحطيل در كانادا ... Home sweet home .... مهر زود و کپی گرفت و یه فرم داد پر کریدم که چه چیزهایی بعدا میاد و په ارزشی داره و ارزش بارهایی که ...

4 - مجله هوایی

http://air-mag.blogsky.com/1386/12/page/4

7 مارس 2008 ... فرودگاهی که باند آن در حدود 450 تا 700 متر است برای هواپیماهای خصوصی مناسب ... داشته همچنین برای عبور از شهر ها م مناطق پر جمعیت هواپما باید حداقل 300 متر و اغلب 600 ..... یک خاطره شیرین و یک خاطره تلخ از کار خود تعریف کنید؟

گزارشی از زندگی روزانه و پر از هیجان یک آتش‌نشان / ۲۴‌ ساعت زندگی ...

http://www.persianv.com/maharatha/261371.php

زندگی شیرین این دو مجری / آزیتا رضایی و مجتبی ظریفیان از زندگی مشترک شان می .... فرود اضطراری یک هواپیما در فرودگاه مهرآباد .... راستش حرف هاش برایم عجیب بود ولی بوی تلخ حرف‌ها و خاطراتش صداقت حرف هاش رامعلوم می‌کرد و همین موضوع، هادی و ...

دفتر خاطرات - اعتیاد

http://khatere60.blogfa.com/tag/اعتیاد

10 سپتامبر 2014 ... و برای من و عشق جانم که دیروز گل رهایی را از دستان پر مهر پدر معنوی ... و در زندگی هیچ رویدادی دعوت نشده به سراغمان نمی آید و منی که همیشه درگیر خاطرات تلخ گذشته بوده ام .... و آقای اکبری به رهایی اش به بار نشیند و میوه ای رسیده و شیرین شود . ...... زيرم جا دادم:وقتي وارد فرودگاه شدم اونايي كه تشريف بردن ميدونن افسري ...

مجلات : جز خدا،به هیچ کس متّکی نبودم - پایگاه اطلاع رسانی حوزه نت

http://www.hawzah.net/fa/magazine/magart/4789/6251/68104

زندگی هر کسی همراه با خاطره است، خاطره های تلخ و شیرین; خاطرات تلخ، در گذشته محبوس ... بعد از خدا حافظی با ایشان، بیش از گذشته در تب و تاب این فریضه پر رمز و راز الهی می سوختم. ... به فرودگاه که رسیدم، مراحل قانونی طی کرده، وارد قسمت پرواز شدم.